Şuan başlıktanda anlıcağınız üzere kendimle konuşmaya başladım yok deli gözüyle bakmayın gerçekten uzun zaman oldu bayadır iyi aramız meğer en yaķınımdakinin sesini duymaya ne kadar çok geç kalmışım şöyle başladı ilk tanışmamız hala dikkatli bir şekilde okumaya devam ediyorsan benim deli olmadığıma inanmadıgindan değil bende konuşuyorum acaba delimiyim sorusunun cevabını öğrenme arzusundan dolayı 😀merak etme sende gayet sağlıklı hatta çoğu insandan daha sagliklisin çünkü özünün farkına varmış kendini sevmeye başlamış ve farkındalığın yüksek bir insansın benim hikayem şöyle basladı kendimi bildim bileli sabahları aynaya bakarken yüzümü incelerdim gözlerimin içine uzun uzun baktığım zamanlarda sanki bir başkasına bakıyormuşum hissiyatı oluyordu içimde bir süre bu devam etti evet kendimizi çok iyi tanıdığımızı düşünüyoruz açıkçası bende öyle sanıyordum ne giysem yakışır hangi yemeği sevdiğimi ne tür kitaplardan flimlerden hoşlandığım ve daha bir çoğu bunların hepsini biliyoruz degilmi.. fakat iş bunla bitmiyormuş biz dışımızı biliyoruz insanlara yansıttığımız kadarını ya içimiz ya içindeki seni biliyormusun bu soruyu sordugun an arayışlara giriyorsun işte bende uzun bir yolculuğa çıktım bu böyle maddiyata dayalı bir yolculuk değildi tamamen manevi tamamen sen, bedenin, ve en önemlisi nefesin, evet nefesin söylesene bana nefes alıp verirken ne kadar farkındasın? Bu soruyuda sorun kendinize olurmu.. benim ilk kendimle tanışmam meditasyonla oldu ilk zamanlar gözlerim kapalıyken o kadar tedirgin oluyordum ki nefes alışverişlerim bile çok hızlı oluyordu dik oturduğumda sırtım ağırıyordu kısacık bir meditasyon yapsam bile ne zaman bitecek canım sıkıldı diye içten içe kendimle konuşuyordum odaklanamiyordum aklima gelebilecek her türlü saçmalık geliyordu günler geçti haftalar geçti ve bir baktım 1 ayın sonuna geldiğimde günlük yaptığım meditasyonun bana başka şeyler hissettiriyordu kalbimin sesini dinleyebiliyordum nefesimin vucudumunda gezindigini dokunduğu her yeri hissediyordum kendime odaklanarak hiçbirşey düşünmeden meditasyonum nasıl olduğunu bilmeden bitiyordu sonundaki hissettiklerim ise huzur sakinlik ve en önemlisi icimdeki benle tanışmanın verdigi heyecan.. Çok uzun oldu farkındayım ama inanın daha çok şey var anlatmak istediğim ama şimdilik burda bitirim bir sonraki yolculugumda görüşmek üzere sen ve içindeki sene sevgiler.. kendine çok iyi bak olurmu 🤗
Yorum yazabilmek için oturum açmalısınız.