Etiket Arşivleri: yaşam

ELLERİM SOĞUK

Havalar soğudu bak yine

Ayaz düştü gecelerime

Yaş düştü gözlerime

Karlar düştü evimin küçük bahçesine

Kuşlar geçiyor penceremin köşesine

Sensiz ve Sessiz .. İzliyorum.

Geçip giden mevsimleri

Çiçeklerin doğuşuna şahit oluyorum

Bazen soluşlarına..

Geçmeyen birşeyler var ama biliyorum

Kalbimdeki Sen..

Düşlerimdeki Sen..

Geçmek bilmiyor..

Havalar soğudu bak yine

Ellerim soğuk,

Bedenim Soğuk.

Sensizlik üşütüyor bak beni

Gelde bir ısıt sevdiğini…

Ne düşünüyorsun.

Evin ,araban,ailen ,mahallen,arkadaşlıkların,kocan,karın,sevgilin,bekarlığın,okulun,işin,ev hanımlığın,günlerin,ayların,yılların kısacası hayatın hakkında ne düşünüyorsun.. yaşamından mutlu musun? Herşey istediğin gibimi gidiyor yoksa yuvarlanıp gidiyoruz işte diyenlerdemisin bunların cevabı sizde ben kendim için konuşmam gerekirse şunu anladım ki planladığın gibi olmuyor bazen hatta çoğu zaman hiç yapmam hiç gitmem dediğin yerde buluyorsun kendini büyüklerimiz ne diyor buna büyük lokma ye büyük söz konuşma hesabı haklilarda şuanki hayatımdan mutlu muyum evet ama üniversiteden sonra hic hayal ettiğim yani hayallerimde söyle olursa mutlu olurum ancak derdim hayat bana başka bir yol açtı ve o yolda buldum kendimi ve evet hiç aklınıza gelmeyen yollardada mutluluk varmış şunu anlatmaya çalışıyorum herşeyi plânlamamalı insan sadece bir şeye odaklanmamali yeni yollara yeni yaşamlara açık olmalı insan her ne yolu secersen sen mutluluğu sen olusturursun yaşamında güzellikleri görmeli yoksa hep bir memnuniyetsizlik olur hayatında.. gideceginiz her yol yonca olsun yaşamınızda…

Ben Yağmur Damlasıyım..

Bir yağmur damlası gibi hissediyorum bazen kendimi onun yaşadıklarını yaşarmışcasına gökyüzünden salıveriyorum kendimi her kaldırım kenarlarına vuruşumda kalbim yerinden çıkacakmış gibi oluyor fakat ne kadar canım acısada vazgeçmiyorum yağmaktan tecrübe insanı olgunlaştırır derler ya hani o misal..
insanların yüzüne dokunuyorum bazıları seviyor beni bazıları korunmak için bir duvar örüyor kendilerine şemsiye misali sorsan yağmurda yürümeyi severim derler seven insan duvar örermi kendine …
Aldırmıyorum vuruyorum yüzlerine ördükleri duvara heryere sığınıyorlar bir apartman köşesine bulamıyorum onları kayboluyorum kime sığınacığım şimdi diyorum kendi kendime yağmur bitiyor onlar yollarına devam ediyor ben ölüyorum onlar gülmeye devam ediyor sanki hiç olmamışım gibi doğmamışım yağmamışım gibi beni yok sayıp devam ediyorlar.