Boş sayfaları doldurmak sanki yaşadığım günlere imza atmak gibi bir durum bir telaş içindeyiz hepimiz farklı yerlerde farklı zaman dilimlerinde dolanıyoruz. iyisi mi herkes bu telaş içinde mutluluğa erişemiyor maalesef. Kaybolanlarımız var aramızdan kelimelerin içinde boğulmak gibi bir şey bu kalabalığın içinde yalnızlaşanlarımız var mesela bunlar durumun farkında yalanların sahte gülüşlerin farkındalığında gerçekliği görenlerdir.Birde tam tersi kendini kandıranlar var bir polyana misali üzülüyorum onlara üzülüyorum çünkü hiç olmadığı kadar göz önünde oldukları için iki üç insanın iltifatlarıyla boş midelerini dolduranlarmı desen
yalnız kalmaktan korktukları için kendini kandıranlar mı desen
nerden geldiklerini unutup çevresindekilere bir dağın üstünden bakmalarımı desen.
daha neler var neler..
insan denilen kemik yığınlarıyız fazla büyütmeyelim kendimizi
bizi biz yapan çevremizdekilerin yalanları değil insanı insan yapan vicdanıdır.
şu hayvanlarda bile olan vicdandan bahsediyorum hani.