belkide şimdi zamanıdır diye düşünenlere..
İdeal eviniz nasıl olurdu?
Ben bunu çok sorguladım kendimde herkes deniz kenarı müstakil ev yada pembe panjurlu ev hayalleri kurarken benim için her zaman huzurlu bir ev olsun yeter dedim. Hayatımın her karesinde şuna odaklaniyorum mutlulugumun sebebi ne olabilir hep sonucu huzura çıkıyor akşam huzurlu bir şekilde uyuyabilecegim bir evim varsa eğer deniz kenarındada evim olmayiversin yahu 🙂
Baya oldu birşeyler karalamayalı o kadar çok şey varki yazıya dökülecek ama boğazımda düğümleni veriyor bir yutkunsam geçti geçeçek bir su içsem geçti geçeçek ama geçmiyor öksürüyorum banamısın demiyor kalpten gelen bir gıcık oluşuverdi kalpten gelenin çaresi varmıdır? neyse kendi kendimi sorguya çektiğime göre ve yine cevabını bulamadığım sorularla boğuştuğuma göre devam edebilirim.. bu aralar pek birşey yapamıyoruz karantina malum hepimizin hayatı değişti daha çok iç sesimi dinlediğim bir dönemdeyim kendimi dinliyorum belkide yıllardır hiç tatmadığım duyguları yaşıyorum kalbimin sesini dinliyorum mecazen değil gerçekten her sabah 15 dakika ellerimi kalbimin üzerine koyup gözlerimi kapatıp kalbimi bedenimi kendimi dinliyorum meğer ne çok ses varmış içimizde yıllarca sesini duyuramayan bir ben varmış katman katman tenimin ta derinlerinde…
Şuan başlıktanda anlıcağınız üzere kendimle konuşmaya başladım yok deli gözüyle bakmayın gerçekten uzun zaman oldu bayadır iyi aramız meğer en yaķınımdakinin sesini duymaya ne kadar çok geç kalmışım şöyle başladı ilk tanışmamız hala dikkatli bir şekilde okumaya devam ediyorsan benim deli olmadığıma inanmadıgindan değil bende konuşuyorum acaba delimiyim sorusunun cevabını öğrenme arzusundan dolayı 😀merak etme sende gayet sağlıklı hatta çoğu insandan daha sagliklisin çünkü özünün farkına varmış kendini sevmeye başlamış ve farkındalığın yüksek bir insansın benim hikayem şöyle basladı kendimi bildim bileli sabahları aynaya bakarken yüzümü incelerdim gözlerimin içine uzun uzun baktığım zamanlarda sanki bir başkasına bakıyormuşum hissiyatı oluyordu içimde bir süre bu devam etti evet kendimizi çok iyi tanıdığımızı düşünüyoruz açıkçası bende öyle sanıyordum ne giysem yakışır hangi yemeği sevdiğimi ne tür kitaplardan flimlerden hoşlandığım ve daha bir çoğu bunların hepsini biliyoruz degilmi.. fakat iş bunla bitmiyormuş biz dışımızı biliyoruz insanlara yansıttığımız kadarını ya içimiz ya içindeki seni biliyormusun bu soruyu sordugun an arayışlara giriyorsun işte bende uzun bir yolculuğa çıktım bu böyle maddiyata dayalı bir yolculuk değildi tamamen manevi tamamen sen, bedenin, ve en önemlisi nefesin, evet nefesin söylesene bana nefes alıp verirken ne kadar farkındasın? Bu soruyuda sorun kendinize olurmu.. benim ilk kendimle tanışmam meditasyonla oldu ilk zamanlar gözlerim kapalıyken o kadar tedirgin oluyordum ki nefes alışverişlerim bile çok hızlı oluyordu dik oturduğumda sırtım ağırıyordu kısacık bir meditasyon yapsam bile ne zaman bitecek canım sıkıldı diye içten içe kendimle konuşuyordum odaklanamiyordum aklima gelebilecek her türlü saçmalık geliyordu günler geçti haftalar geçti ve bir baktım 1 ayın sonuna geldiğimde günlük yaptığım meditasyonun bana başka şeyler hissettiriyordu kalbimin sesini dinleyebiliyordum nefesimin vucudumunda gezindigini dokunduğu her yeri hissediyordum kendime odaklanarak hiçbirşey düşünmeden meditasyonum nasıl olduğunu bilmeden bitiyordu sonundaki hissettiklerim ise huzur sakinlik ve en önemlisi icimdeki benle tanışmanın verdigi heyecan.. Çok uzun oldu farkındayım ama inanın daha çok şey var anlatmak istediğim ama şimdilik burda bitirim bir sonraki yolculugumda görüşmek üzere sen ve içindeki sene sevgiler.. kendine çok iyi bak olurmu 🤗
kaktüshane 
Yorum yazabilmek için oturum açmalısınız.