belkide şimdi zamanıdır diye düşünenlere..
İdeal haftanızı tanımlayın.
Yani şöyle ideal haftam şöyle olursa ideal dir diye birşey yok her yeni hafta başka birşekilde geliyor ömrüme. Planladigimiz gibi gitmiyor bazen denize gideceğim gün kendimi hastanede bulabiliyorum.yada akşam dışarı için plan yaptığım gün uyuyakalabiliyorum. Şimdi benim ideal günüm planlarım olması gerekirken anlık ruh halime yada hayatın bize getirdikleri şeylerle değişebiliyor. O yüzden ideal hafta yok herşeyin üstesinden gelmeye çalışan ideal insan var içimde 😂
Neden blog yazıları yazıyorsunuz?
Uzun zamandır girmedim. Hayat telaşından dolayı unutttum bile diyebilirim. Bazen insan kendine iyi gelen şeyleri unutabiliyor. Burada cevabi vermiş oldum aslında bana iyi geldiği icin insanlarla birşeyler paylaşmak hosuma gidiyor. Şimdi eski bildirimlere baktım birbirini tanımayan Onca insan birbirinin yazılarını okuyor ve kendilerinden bir parça buluyorlar farklı hayatlarda aynı parçalar diyelim. Bu benim hoşuma gidiyor.
Evin ,araban,ailen ,mahallen,arkadaşlıkların,kocan,karın,sevgilin,bekarlığın,okulun,işin,ev hanımlığın,günlerin,ayların,yılların kısacası hayatın hakkında ne düşünüyorsun.. yaşamından mutlu musun? Herşey istediğin gibimi gidiyor yoksa yuvarlanıp gidiyoruz işte diyenlerdemisin bunların cevabı sizde ben kendim için konuşmam gerekirse şunu anladım ki planladığın gibi olmuyor bazen hatta çoğu zaman hiç yapmam hiç gitmem dediğin yerde buluyorsun kendini büyüklerimiz ne diyor buna büyük lokma ye büyük söz konuşma hesabı haklilarda şuanki hayatımdan mutlu muyum evet ama üniversiteden sonra hic hayal ettiğim yani hayallerimde söyle olursa mutlu olurum ancak derdim hayat bana başka bir yol açtı ve o yolda buldum kendimi ve evet hiç aklınıza gelmeyen yollardada mutluluk varmış şunu anlatmaya çalışıyorum herşeyi plânlamamalı insan sadece bir şeye odaklanmamali yeni yollara yeni yaşamlara açık olmalı insan her ne yolu secersen sen mutluluğu sen olusturursun yaşamında güzellikleri görmeli yoksa hep bir memnuniyetsizlik olur hayatında.. gideceginiz her yol yonca olsun yaşamınızda…
Kendini dinlemeli insan.
Sessizce köşesine çekilmeli.
Bazen.
Her zaman kalabalıklar içinde kaybolmamalı. Duygularına ses vermeli nasılım gerçekten nasılım sorusunu sormalı kendine.hayatimdan memnunmuyum memnunsam ne mutlu bana şükür etmeli..memnun değilsen sorgulamalı ne değişirse hayatında daha iyi hissedersin yada ne yapmalı neler katabilirsin kendine yaşamına bazen çok büyük hedefler değil-dir önemli olan bir sabah uyandığında herşey yolundadır aslında ne bir eksik ne bir fazla ama bir boşluk vardır o içini kemiren bir tahtakurusu misali.. birşeyler yapmalı dersin hayat için kendin için başkaları için ama uzanırsın sıcak yatağına hiç kalkmak istemezsin sanki bütün dünyanın yükü omuzlarındadır..
uyursam geçer mi? Dersin kimseden medet ummadan.
Uyudun geçti mi?
Tahtakurusuyla yeni bir güne merhaba…
Yeni bir şehir, farklı insanlar, kuru bir hava, her sabah pencereden baktığım sokak bu sefer bambaşka, doğduğumdan beri oturduğum mahallemden uzaktayım şimdi bakkal adem amca yok artık sabahları ekmek almaya gittiğim. tanımadığım esnaflar var artık..zile bastığım zaman kimooooo diye seslenen annemde yok yanıbaşımda. Km’lerce uzaklardayım çocukluğumdan ergenligimden.. şimdi yeni bir hayat var önümde üniversiteden sonra ilk uzaklaşmam herşeyden.. yolun daha çok başındayım ilk iş günüm bu sabah oturdum yatağımda kelimelere döküyorum içimdekileri sıcak sıcak.. iyi okumalar güzel insanlar.
Kimseyi suçlamamalı.
Aynaya bakmalı uzaklarda aramamalı.
Keşkeler sende saklıdır.
Keşke olmasına yol açanda sende.
hayat senin hayatın başardıklarınla,başaramadıklarınla…
Önemli olan neydi peki.
Başardıklarinla gurur duymakmı,başaramadıklarından ders almakmı..
Hiçbirimi yoksa.
Hayat sana ne getiriyorsa onu yaşamalımı didiklememelimi belkide. Düşüncelerini duygularını insanları olduğu gibi kabul etmelimi.
Cevaplar sende saklı.
Merhaba evet evet sana diyorum şuan bu satırları okuyan sana diyorum cümlelerimi sana yazıyorum bu akşam satırlarım sana.. zor günler geçiriyorsun degilmi ne yapıcam diyorsun kendi kendine kimsenin seni anlamadığını düşünüyorsun seni senin gibi anlıcak kimsede yok biliyorsun. Sıkılıyorsun sabahları kalkmak bile senin için bir zulüm haline geldi belki işe gidiyorsun belkide yeni mezun yatıyorsun yada kahvaltıyı hazırlamani bekleyenlerin var kısacası hepimiz yataktan kalkma nedeni var herbirimizin hayatı farklı ben seni tanımıyorum sende beni tanımıyorsun ama bildiğim birşey var bu aralar herkes mutsuz ve yalnız hissediyor etrafı kalabalık kendi yapayalnız insanlar var biliyorum kalabalığın içinde yalnızlaşan insanlar var… günlerin hep aynı geçiyor akşam her yatağına uzandığında robot gibi hissediyorsun kendini degilmi? Kendine ayıracak bir vaktin bile yok belkide var ama birşeyler yapmaya üşeniyorsun hayat sıradan ve anlamsız geliyor degilmi.. tüm saydıklarım yaşadıklarım yaşadıkların ve yaşadıklarımız ama artık bir dur demeli bir sirkelenmeli ve kendine gelmeli insan şükretmeli sabahları pencereden bir bakmalı güne güzel başlamalı sevdigin bir müziği açmalı ve neşeyle mırildanmali daha yapacak çok şey var şimdi uzun uzun yoga meditasyon olumlamalardan bahsetmicem işe gidenlerimiz yeri geliyor yüzünü yıkamaya fırsat bulamıyor ama şükredecek zaman her zaman vardır bu sabah uyandın sagliklisin ve sevdiklerinlesin seni seven ve değer veren insanlar var biliyorsun.. hayat yaşamaya değer biliyorsun.. sen mutlu olmayı hakediyorsun.. sen çok güzelsin ve ışık saçıyorsun ve tüm güzellikler seninle beraber unutma. Gülümse gülümseki hücrelerin bahar açsın… kendine iyi davran güzel insan.
Evet bugün pek iyi hissederek uyanmadım yatağımdan kalkmak istemedim sadece uyumak saatlerce uyumak gözlerimi açmamak istedim. yorgunluk var üstümde neyin yorgunluğu bu çalışmıyorum ki daha yeni mezun statüsünde yatıştayım evde günlerdir evde yatıp nasıl yorgun olabilirim ben düşündüm bir süre bir anda gözlerimden dökülenler anlattı beni bana yorgun olan beynim, yorgun olan kalbim, yorgun olan elim ayağım değil yorgun olan ruhum.. peki biraz yatıp dinlensem geçer mi? bir papatya çayı yapsam sıcak sıcak içsem bir duş alsam peki gelirmiyim kendime fiziksel yorgunluğun formülü varda neden bu hiçsizlik duygusunun yok.. hayat öyle içine katıyor ki bizi kendimizi unutuyoruz kendinizi unuttuğunuz oldu mu? aman şu arkadaşımın bana ihtiyacı var onun yanında olmalıyım aman ailemin bana ihtiyacı var ayakta durmalıyım dışarıdan güçlü demeliler bana dimdik ayakta herkesin yardımına koşan herkesin derdine derman olmalıyım peki ben ? peki sen ? bize kim koşacak biz kendimizi bu kadar güçlü gösterirken kim nerden bilecek o geceleri ıslattığın yastık kılıflarını.. uykusuz gecelerini.. midenin kaldırmadığı iştahının olmadığı günleri. hayır ne istiyorum ki ben benim kendimle derdim ne diyorum bu gece satırlarıma da dökmek istiyorum bunu ben neden kendimi tam anlamıyla açamıyorum kimseye neden güçlü gözükmek zorundayım bunu neden yapıyorum kendime bunu neden yapıyorsun bunu kendine…… bir düşün istedim ben düşünmekteyim bir süre gecelerde..
Hayat ne garip bir anda değişebiliyor şekillenebiliyor, tabiki değiştirende şekillendirende bizleriz. İyi veya kötü kurduğumuz hayat bizim hayatımız. Bazen acımasız gelebilir insana kaderi hayat yeri geldiğinde sabırları zorluyor dimi haklısınız. Düşünmeli bazen insan bu hayatı acımasız yapan hayatın ta kendi simi ? yok yok yada bir başka seçim olarak söylim hayatı bu denli acımasız yapan hayatımıza aldığımız insanlar mı ? Küçüklükten beri bize denilen bir şey var Güçlü ol.. Bu güçlü olma meselesi var ya hani kısa bir söz ama uygulanması ne zor bir eylem oysa güçlü olmak bu hayatımızın her karesinde geçerli değil mi ? Yaş geçtikçe karşımıza çıkan sorunlarda duvar misali büyüyor. Ve güçlü olmak zorlaşıyor. Sabrımız boyumuzu aştı gidiyor …
kaktüshane 