Baya oldu..

Düşünmeyeli..

Mürekkebimi sayfalara dökmeyeli.

Ne çok oldu sahi. Kendimi dinlemeyeli.

Hayat içine öyle bir aldıki beni

Özümü unuttum bir nevi.

Özlemisim kendimi

Kalbimin sesini,

Nefesimi dinlemeyi..

Bu gece bir öpücük kondurdum avuciclerimden öptüm tenimi.

Özürdiledim kendimden

Unuttum çünkü neler sevdiğimi.

Sevdiklerime zaman ayirmam ne hoş onları memnun etmek beni mutlu ediyordu oysaki ama bir baktım kayboldum sanki ordan oraya hayır demeyi bilmeli insan herkesi memnun edeceksin diye .Nedir bu kendine karşı vazgeçisin.

Özümdeyim şimdi

. Andayım

ve en önemlisi burdayım..

Bizden zarar gelmez ki.

Ben geldimmm güzel insanlarrr kalplerini cümlelere dökenleriz biz bizden zarar gelmez kimseye kendi kendimizi iyilestiriyoruz aslında yazdıkça rahatlıyoruz insanlara sataşmadan kendi içimizde hallediyoruz tüm kalp kırıklıklarımızı,gözyaşlarımızı.. O yüzden bu platformda kendim olabilmek çok iyi hissettiriyor beni iyiki varsınız ..

Hoşgeldiniz yuvama..

Güzel insanlar uzun zamandır rutin bir şekilde paylaşım yapmak istiyorum ama sürekli bir şeyler çıkıyor ve ertelemiş buluyorum kendimi bu sabah uyandım ve yüzümü yıkarken kendime söz verdim uyku sersemi tuhaf görünümlü halimi ne kadar ciddiye alamasamda kendime verdiğim sözü tuttumki şuan bunları yazıyorum😉 pandemi ilk çıktığında hep burdaydım bilenleriniz bilir belki ben dahil herkes bir çıkmazdaydık sanki kendimizi bir şekilde burda birbirimizin yazılarını okurken buluyorduk ve bu kötü berbat ötesi süreçte yalnız olmadigimizi farkediyorduk aslında birbirlerini tanımayan insanların birbirine sığınması gibi bir şeydi bu iyi geliyordu yani bana baya iyi geldiniz kendi düşüncem şimdi konumuza dönecek olursak artık düzenli bir şekilde yazmak istiyorum buraya içimi dökmeye devam etmek istiyorum aslında döküyordum ama kalemimle kağıdıma kendime döküyordum yeniden paylaşma zamanı diye düşünüyorum. Sayfam benim yuvam çevremdeki en yakınımın bile bilmediği sığındım huzurlu kimsenin bilmediği bir yuvam hoşgeldiniz yuvama..🙂

SEN NASILSIN ..

Merhaba evet evet sana diyorum şuan bu satırları okuyan sana diyorum cümlelerimi sana yazıyorum bu akşam satırlarım sana.. zor günler geçiriyorsun degilmi ne yapıcam diyorsun kendi kendine kimsenin seni anlamadığını düşünüyorsun seni senin gibi anlıcak kimsede yok biliyorsun. Sıkılıyorsun sabahları kalkmak bile senin için bir zulüm haline geldi belki işe gidiyorsun belkide yeni mezun yatıyorsun yada kahvaltıyı hazırlamani bekleyenlerin var kısacası hepimiz yataktan kalkma nedeni var herbirimizin hayatı farklı ben seni tanımıyorum sende beni tanımıyorsun ama bildiğim birşey var bu aralar herkes mutsuz ve yalnız hissediyor etrafı kalabalık kendi yapayalnız insanlar var biliyorum kalabalığın içinde yalnızlaşan insanlar var… günlerin hep aynı geçiyor akşam her yatağına uzandığında robot gibi hissediyorsun kendini degilmi? Kendine ayıracak bir vaktin bile yok belkide var ama birşeyler yapmaya üşeniyorsun hayat sıradan ve anlamsız geliyor degilmi.. tüm saydıklarım yaşadıklarım yaşadıkların ve yaşadıklarımız ama artık bir dur demeli bir sirkelenmeli ve kendine gelmeli insan şükretmeli sabahları pencereden bir bakmalı güne güzel başlamalı sevdigin bir müziği açmalı ve neşeyle mırildanmali daha yapacak çok şey var şimdi uzun uzun yoga meditasyon olumlamalardan bahsetmicem işe gidenlerimiz yeri geliyor yüzünü yıkamaya fırsat bulamıyor ama şükredecek zaman her zaman vardır bu sabah uyandın sagliklisin ve sevdiklerinlesin seni seven ve değer veren insanlar var biliyorsun.. hayat yaşamaya değer biliyorsun.. sen mutlu olmayı hakediyorsun.. sen çok güzelsin ve ışık saçıyorsun ve tüm güzellikler seninle beraber unutma. Gülümse gülümseki hücrelerin bahar açsın… kendine iyi davran güzel insan.