Etiket Arşivleri: ben

Hoşgeldiniz yuvama..

Güzel insanlar uzun zamandır rutin bir şekilde paylaşım yapmak istiyorum ama sürekli bir şeyler çıkıyor ve ertelemiş buluyorum kendimi bu sabah uyandım ve yüzümü yıkarken kendime söz verdim uyku sersemi tuhaf görünümlü halimi ne kadar ciddiye alamasamda kendime verdiğim sözü tuttumki şuan bunları yazıyorum😉 pandemi ilk çıktığında hep burdaydım bilenleriniz bilir belki ben dahil herkes bir çıkmazdaydık sanki kendimizi bir şekilde burda birbirimizin yazılarını okurken buluyorduk ve bu kötü berbat ötesi süreçte yalnız olmadigimizi farkediyorduk aslında birbirlerini tanımayan insanların birbirine sığınması gibi bir şeydi bu iyi geliyordu yani bana baya iyi geldiniz kendi düşüncem şimdi konumuza dönecek olursak artık düzenli bir şekilde yazmak istiyorum buraya içimi dökmeye devam etmek istiyorum aslında döküyordum ama kalemimle kağıdıma kendime döküyordum yeniden paylaşma zamanı diye düşünüyorum. Sayfam benim yuvam çevremdeki en yakınımın bile bilmediği sığındım huzurlu kimsenin bilmediği bir yuvam hoşgeldiniz yuvama..🙂

ELLERİM SOĞUK

Havalar soğudu bak yine

Ayaz düştü gecelerime

Yaş düştü gözlerime

Karlar düştü evimin küçük bahçesine

Kuşlar geçiyor penceremin köşesine

Sensiz ve Sessiz .. İzliyorum.

Geçip giden mevsimleri

Çiçeklerin doğuşuna şahit oluyorum

Bazen soluşlarına..

Geçmeyen birşeyler var ama biliyorum

Kalbimdeki Sen..

Düşlerimdeki Sen..

Geçmek bilmiyor..

Havalar soğudu bak yine

Ellerim soğuk,

Bedenim Soğuk.

Sensizlik üşütüyor bak beni

Gelde bir ısıt sevdiğini…

01.30

Gece lambamın aydınlattığı kadarıyla okuduklarım, anladıklarım

Yaşım kadar gördüklerim, tecrübelerim ..

Kalbim kadar hissettiklerim, sevdiklerim, yazdıklarım..

Saatlerce bir çocugun babasını pencerelerde beklediği kadar sana olan özlemim, hasretim..

İlk bayram alışverişi kadar neşeli,
okula başladığım gün gibi heyecanlı seni gördüğü zaman gözlerim..

Ben diye başlayan her sözün sonu sana bağlanacak kadar kelimelerim..

İyi geceler güzel adam..

Tenimin ta derinlerinde..

Baya oldu birşeyler karalamayalı o kadar çok şey varki yazıya dökülecek ama boğazımda düğümleni veriyor bir yutkunsam geçti geçeçek bir su içsem geçti geçeçek ama geçmiyor öksürüyorum banamısın demiyor kalpten gelen bir gıcık oluşuverdi kalpten gelenin çaresi varmıdır? neyse kendi kendimi sorguya çektiğime göre ve yine cevabını bulamadığım sorularla boğuştuğuma göre devam edebilirim.. bu aralar pek birşey yapamıyoruz karantina malum hepimizin hayatı değişti daha çok iç sesimi dinlediğim bir dönemdeyim kendimi dinliyorum belkide yıllardır hiç tatmadığım duyguları yaşıyorum kalbimin sesini dinliyorum mecazen değil gerçekten her sabah 15 dakika ellerimi kalbimin üzerine koyup gözlerimi kapatıp kalbimi bedenimi kendimi dinliyorum meğer ne çok ses varmış içimizde yıllarca sesini duyuramayan bir ben varmış katman katman tenimin ta derinlerinde…

Galiba Düşüyorum..

Evet bugün pek iyi hissederek uyanmadım yatağımdan kalkmak istemedim sadece uyumak saatlerce uyumak gözlerimi açmamak istedim. yorgunluk var üstümde neyin yorgunluğu bu çalışmıyorum ki daha yeni mezun statüsünde yatıştayım evde günlerdir evde yatıp nasıl yorgun olabilirim ben düşündüm bir süre bir anda gözlerimden dökülenler anlattı beni bana yorgun olan beynim, yorgun olan kalbim, yorgun olan elim ayağım değil yorgun olan ruhum.. peki biraz yatıp dinlensem geçer mi? bir papatya çayı yapsam sıcak sıcak içsem bir duş alsam peki gelirmiyim kendime fiziksel yorgunluğun formülü varda neden bu hiçsizlik duygusunun yok.. hayat öyle içine katıyor ki bizi kendimizi unutuyoruz kendinizi unuttuğunuz oldu mu? aman şu arkadaşımın bana ihtiyacı var onun yanında olmalıyım aman ailemin bana ihtiyacı var ayakta durmalıyım dışarıdan güçlü demeliler bana dimdik ayakta herkesin yardımına koşan herkesin derdine derman olmalıyım peki ben ? peki sen ? bize kim koşacak biz kendimizi bu kadar güçlü gösterirken kim nerden bilecek o geceleri ıslattığın yastık kılıflarını.. uykusuz gecelerini.. midenin kaldırmadığı iştahının olmadığı günleri. hayır ne istiyorum ki ben benim kendimle derdim ne diyorum bu gece satırlarıma da dökmek istiyorum bunu ben neden kendimi tam anlamıyla açamıyorum kimseye neden güçlü gözükmek zorundayım bunu neden yapıyorum kendime bunu neden yapıyorsun bunu kendine…… bir düşün istedim ben düşünmekteyim bir süre gecelerde..