Ben Yağmur Damlasıyım..

Bir yağmur damlası gibi hissediyorum bazen kendimi onun yaşadıklarını yaşarmışcasına gökyüzünden salıveriyorum kendimi her kaldırım kenarlarına vuruşumda kalbim yerinden çıkacakmış gibi oluyor fakat ne kadar canım acısada vazgeçmiyorum yağmaktan tecrübe insanı olgunlaştırır derler ya hani o misal..
insanların yüzüne dokunuyorum bazıları seviyor beni bazıları korunmak için bir duvar örüyor kendilerine şemsiye misali sorsan yağmurda yürümeyi severim derler seven insan duvar örermi kendine …
Aldırmıyorum vuruyorum yüzlerine ördükleri duvara heryere sığınıyorlar bir apartman köşesine bulamıyorum onları kayboluyorum kime sığınacığım şimdi diyorum kendi kendime yağmur bitiyor onlar yollarına devam ediyor ben ölüyorum onlar gülmeye devam ediyor sanki hiç olmamışım gibi doğmamışım yağmamışım gibi beni yok sayıp devam ediyorlar.

19:25

Saat Tam 19.25 kitabımı ve bir büyük bardak dolusu ballı sütümü aldım ve balkona geçtim. Biraz temiz hava alıp kitabımı okumaya niyetlendim.Ama gökyüzünde bu beton yığınlarının arasında öyle güzellikler gördümki büyülendim. Kitabı falan unuttum dakikalarca gökyüzünde kayboldum kuşlarla beraber sanki gösteri yapıyorlardı ahenkle savruluyorlardı o kadar güzellerdiki çıkardıkları sesler alıp götürdü beni kumsala bir deniz hayal ettim sakin dalgalarla öyle güzellerdiki kendimi kaybettim 19:25 sularında…

Ne mi yapıyorum.

Bugünlerde herkese sorulan sorudur bu zor süreçten geçtiğimiz bugünlerde ailenizle yaşıyorsanız yanınızda ki insanlar gelir odanıza ne yapıyorsun burda derler yaptığın şey kısıtlıdır ya kitap okuyorsundur ya birşeyler karalıyorsundur ya flim izliyorsun yada bunlar gibi şeyler aslında yada bazen hiçbirşey yapmıyorsundur oturuyorsundur yatıyorsundur sadece düşünme konusunda bile tembelleşmişsindir aslında düşünmek bile yormuştur seni bomboş tavana bakıyorsundur hiçsizleşiyorsundur.. Neyse birde yanınızda olmayıp sizi merak eden eş dost vardır uzaklarda bir titreşimle yada herneyse mesaj sesiniz alışmışsınızdır ne yapıyorsun nasılsın mesajlarına düşünürsün ne yapıyorum hiç birşey yapmadığının farkına varırsın o an oturuyorum evde zaman geçirmeye çalışıyorum yazarsın evde oturarak zamanın nasıl geçeçeğini düşünürsün ve kalkarsın yerinden birşeyler yapmam lazım kafayı yicem yoksa dersin bir dolanırsın evde sonra bir bakmışsın yine yatakta bakakalmışsın tavana…

Kayboldum…

Çoçukluğumu büktüm cebime koydum .
Hatırlamak istemediklerimle beraber her kötü günü zihnimden kovdum.
Gençliğime büründüm yoluma koyuldum
Hatırlamak istediklerimle beraber her güzel güne tüm benliğimle soyuldum,
Yaşlılığımı düşündüm düşüncelerde boğuldum
Hatırlamak isteyip istemediklerimi ayırt edemeyip kayboldum.

Havayı Susarcasına..

Nisan akşamı ılık bir rüzgar vurur saçlarıma,

Göğe baktım ayın semasında yavaşça süzülen bulutlara,

Bir yıldız gördüm tam oracıkta,

İzledim onu sıkılmadan doyasıya,

Derin bir nefes aldım içime çektim havayı susarcasına,

Özledim sokaklarda koşmayı yakalanırcasına …