Kategori Arşivleri:Genel

Eski olan herşeye aşığım..

Koleksiyon yapıyor musunuz?

Bazen arkadaslarım ve ailem gerçekten eski zaman yıllarda doğmalıydın diyorlar ve okadar haklılar ki eski olan herşeye aşığım yeni olan hicbirsey dikkatimi çekmiyor annemin çeyiz sandığını bile attırmadım. Direndimm herkese terasa taşıdım üstünü güzelcene kapattım zarar görmesin diye soruya gelicek olursak 90 lar oyuncak koleksiyonum eski dergi koleksiyonum, eski kıyafet koleksiyonum,ve bunun gibi eski yıllara ait bir çok şeyin koleksiyonunu yapıyorum aslında psikolojik olarak adlandırma ya çalıştım bu durumu ama işin işinden cıkamadım. Çocukluğuma olan özlemden olabilir mi? Bilmiyorum anılar benim için çok değerli arkadaşlarımla yada ailemle gittiğim konser biletleri tren biletleri gittiğim sehirlerden oluşan objeler her şeyi saklama huyum var Konya’dan Samsun’a üniversite bitişi babam almaya gelmişti beni Konya’dan ne kadar çok kıyafetin var nasıl sigdircaz arabaya diye söylenmisti bana diyemedim ki babacığım kolilerin yarışı kıyafet yarısı anılara yolculuk kolilerim 😊😊😊

Sevgi..

Geride bırakmak istediğiniz miras nedir?

Bir yerde okumuştum çocuklariniza bırakacağınız ev araba ve para için onlarla geçireceğiniz zamandan oluyorsunuz gibisinden bir yazıydı o kadar doğru ki en ihtiyaç olduğumuz zamanlarda babalarımız şehir dışında yada iştelerdi uzun uzun düşünmüştüm ozaman şuan ailemden kalacak olan maddiyat var ama çocuklugumu düşündüğümde çok manevi eksikligim var ve hiçbir zaman yeri dolamıcak çunku o yaşların eksikliği tamamlanamaz pencerelerde beklediğim günlerim var babamı.. o yüzden geride bırakmak istediğim miras sorusuna cevabım net sarılmalarım dertlerine derman olmak sadece sevgi.. beni sevgimle hatırlasınlar beni hatırladıkça geride kalanlar birbirlerine sarılsınlar..

Günaydın güzel insanlar..

Günaydın güzel insanlar.. sizi benim biricik kızım mucizeye tanıştirim daha önceki yazılarımda da bahsettim kendisinden aslında 6 yıldır benimle kendileri tam bir hanımefendi ilk evime girdiginden bu yana çok şey paylaştık onunla o şuan evimin prensesi ve dısariyi aşırı derece de çok seviyor üniversiteden dolayı sürekli uzun yolculuklar yapıyorduk beraber uçak özel araba ve tren ve bisiklet yolculuğunu çok seviyor bu aralarda her sabah bahçeye çıkmak istiyor her sabah başımda ve kapıya bakarak miyavliyor kendimizi dışarda buluyoruz hemen eve sokamiyorum kendisini o benim hayat şansım sizin kim ? 🌞

Gerçekten İyimisin..

Nasılsın sorusuna hangimiz öylesine iyiyim demiyoruz ki.. Aslında bok gibi hissederken ama kimseye en ufak birşey bile anlatacak gücümüz olmadığından.. geceleri gözyaşlarımızla ıslattığımız yastık kılıflarına başımızı gömmemize rağmen.. hiç birşeyden keyif almadıgımız hatta odamızın güneşligini bile açmak istemediğimiz odamızı gün ışığına bile küstürmüşken..Kendimizi dörtduvar arasına sıkıştırmışken… Umudumuz kalmamışken geleceğimiz beynimizde belirsizlikle kaybolmuşken .. Hiçlikteyken Sessizliğinde çığlık varken ..

Yoldaşım..

Sizi kızımla tanıştırayım adı mucize 6 yıl önce Konya’da üniversite okurken evime girdi ve 4 yıl boyunca ev arkadaşım oldu yoldaşım oldu herşeyim oldu.. Üniversite bitti Samsun’a ailemin yanına geldim. Evimizin bebeği oldu ilk başlarda babam kızım bak bu kediye birşey olursa çok kötü olursun derken şimdi bebeğimize birşey olursa ne yaparız oldu.. Demek istediğim o sadece benim bebeğim değil evimizin bebeği oldu. Havaların açmasıyla birlikte kızım evde durmak istemiyor evdeki çiçeklerin topraklarını yere dökerek bana beni bahçeye çıkar demeye çalışıyor hareketler hayvanların dilidir.. Bugün çıkardım onu bahçeye biraz ürkek ama bir okadar da yaramaz peşinden iyi koşturdu beni çimenlere yattı yuvarlandı toprakla oynadı en son baktım etrafı keşfedince uzaklaşmak istiyor aldım kucağıma getirdim eve gözümden sakınıyorum korkuyorum başına bir hal gelecek diye belkide çoğu insandan daha insan benim için mucize en zor günlerimde bile yanıma gelip gözyaşlarıma dokundu o pembe patisiyle süt kokulum benim şuan ayaklarımın ucunda uyuyor temiz hava çarptı galiba..Bir sonraki mucize yazımda görüşmek üzere kendinize iyi bakın kalbi güzel insanlar …

Belirsiz kendim…

Günler, Aylar, Yıllar geçti.

Pişmanlıklar,Keşkelerle mi dolu cebin.

Kahkahalar mı ,İyikilerle mi? Doldu Benim cebim boş hissediyorum bu aralar biliyorum gelip geçici şuan ki dramakolik halim ama hicbirsey yapasım gelmiyor.Açıkcasi ne hissediyorum onuda bilmiyorum ne geçmişi düşünmek istiyor ne de geleceğe yön vermek istiyor beynim ve kalbim hiçsizim bu aralar rüzgarda o sokakta savrulan siyah bir çöp poşeti gibi hissediyor yüreğim. Neredeyim ne yapıyorum ne yapacağım düşünmeye bile halim yok sanki bir üşengeçlik var üstümde. Düşünmekten korkuyorum belki ya belirsizlik te kaybolursa bedenim. Bir filmin sonunu ôyle yada böyle tahmin edebiliyor insan ya kendi hayatını süzgeçten geçirmek bile korkutur mu insanı ??

Erteleme sorunsalı..

Merhaba derttaşlarım🙂 nasılsınız bakalım iyi olun yahu hep kötü hep kötü nereye kadar hep bizmi stres yapacaz herşeyi bizmi düşünecez cevremizdekilere baksanıza ohhh hayat onlara güzel vallaha nasıl olsa biz alıyoruz tüm sorumlulukları diye suyunu çıkarttılar yahu biraz relax olmalıyız ama bizde ki bu mükemmelliyetcilik herşeyde en öne atılmak parmağımızın değmedigini beğenmemek oldukça işimiz çok zor neysebbelki bir gün diyelim… Konudan baya uzaklaştım bana bu Eylül ayı pek iyi gelmedi size iyi geldimi inşallah iyi gelmiştir nasıl oldu biliyormusun bu ay hiç bir şey yapasım yok yataktan cikasim yok oysa ben sabah akşam rutinlerinden şaşmayan manyak bir tiplemeyim ama bu ay herşeyi ertelemeye başladım he bugün he yarin diye diye bir baktım ayın ortasına gelmişim be hayir anlamadım gezme söz konusu olunca yataktan bir fırliyorum üffff görmeniz lazım ama iş başka şeylere gelince aşırı tembelim bu ay şey diyorum acaba bazen insan salmalı belkide az akışına bırakmali canı o an ne istiyorsa öyle yapmalı diye düşündüm ve pazartesiye kadar bu şekilde takılmaya devam etmeye karar verdim son 2 gunüm var nerdeyse 20 güne yakın bence iyi erteledim pazartesi eski rutinleriyle dolu bir Tuğçe açacak gözünü sabaha.. sizdede oldumu hiç öyle bir zaman dilimi merak ettim öyle işte sizi seviyorummm güzel insanlar 😘

Hoşgeldiniz yuvama..

Güzel insanlar uzun zamandır rutin bir şekilde paylaşım yapmak istiyorum ama sürekli bir şeyler çıkıyor ve ertelemiş buluyorum kendimi bu sabah uyandım ve yüzümü yıkarken kendime söz verdim uyku sersemi tuhaf görünümlü halimi ne kadar ciddiye alamasamda kendime verdiğim sözü tuttumki şuan bunları yazıyorum😉 pandemi ilk çıktığında hep burdaydım bilenleriniz bilir belki ben dahil herkes bir çıkmazdaydık sanki kendimizi bir şekilde burda birbirimizin yazılarını okurken buluyorduk ve bu kötü berbat ötesi süreçte yalnız olmadigimizi farkediyorduk aslında birbirlerini tanımayan insanların birbirine sığınması gibi bir şeydi bu iyi geliyordu yani bana baya iyi geldiniz kendi düşüncem şimdi konumuza dönecek olursak artık düzenli bir şekilde yazmak istiyorum buraya içimi dökmeye devam etmek istiyorum aslında döküyordum ama kalemimle kağıdıma kendime döküyordum yeniden paylaşma zamanı diye düşünüyorum. Sayfam benim yuvam çevremdeki en yakınımın bile bilmediği sığındım huzurlu kimsenin bilmediği bir yuvam hoşgeldiniz yuvama..🙂

ELLERİM SOĞUK

Havalar soğudu bak yine

Ayaz düştü gecelerime

Yaş düştü gözlerime

Karlar düştü evimin küçük bahçesine

Kuşlar geçiyor penceremin köşesine

Sensiz ve Sessiz .. İzliyorum.

Geçip giden mevsimleri

Çiçeklerin doğuşuna şahit oluyorum

Bazen soluşlarına..

Geçmeyen birşeyler var ama biliyorum

Kalbimdeki Sen..

Düşlerimdeki Sen..

Geçmek bilmiyor..

Havalar soğudu bak yine

Ellerim soğuk,

Bedenim Soğuk.

Sensizlik üşütüyor bak beni

Gelde bir ısıt sevdiğini…